ခ်စ္ခြင့္ပန္

ရူးျပီကြယ္
အၾကည့္ေလးတတစ္ခ်က္နဲ့
ဒီေလာက္ေတာင္ ရင္ခုန္မိတဲ့ငါ
ေတာ္ေတာ္ဆိုးတာဘဲ...

ေကာင္မေလးရယ္
ေက်ာင္းဖြင့္ေန့တိုင္း
နင္တို့စာသင္ေနတဲ့အခန္း
ခပ္လွမ္းလွမ္းေလးကေန
နင့္ကို လာလာေခ်ာင္းၾကည့္ေနတာ
ငါပါဘဲ...

မနက္တုန္းကေတာ့
ေက်ာင္းက ကင္တင္းမွာ နင္ထုိင္ေနတုန္း
ရုတ္တရက္ ငါက သၾကားလံုးေလးေပးေတာ့
နင့္မ်က္လံုးျပဳးျပဴး၀ိုင္း၀ိုင္းနဲ့
ငါ့ကို ေမာ့ၾကည့္တာ
ငါ့မွာ ရင္ေတြတုန္လို့....

နင့္ကိုငါခ်စ္တယ္....။


ဂ်ြန္မိုး

ေက်းဇူးတင္တယ္

ကမၻာၾကီးက သူကိုယ္တိုင္လည္ေနတယ္
အခ်ိန္ေတြ၊ ေန့ေတြ ၊ လေတြ ၊ ရက္ေတြဟာ အခ်က္က်က် လုွတ္ရွားသက္၀င္ေနခဲ့တယ္
ကံက်မၼာရယ္..
ကိုယ္ .. မျမင္နိုင္တဲ့ အျခားတဖက္မွာ ခ်စ္သူရွိေနတယ္


သစ္ရြက္ေတြ ပင္ယံထက္က ေၾကြက်ေနတယ္..
ေမာ့ၾကည့္လိုက္ရင္ အေပၚမွာ သူ့ရဲ့ ညွာတံေလးေတြကုိယ္စီ ရွိေနရမယ္....

သစ္ပင္အိုၾကီးရယ္
သူ့ကို ကမၻာေျမၾကီးက တြဲလဲ ခ်ိပ္ထားေပးမယ္

ငါးေလးေတြရယ္
ေရမွာကူးတယ္

တစံုတရာဟာ
ၾကယ္ေတြ ေၾကြေအာင္ ျပဳလုပ္ေပးေနတယ္

ခ်စ္သူ
သူရွိရင္ လဲ ရွိမယ္..
သူ မရွိသည္ လည္း ရွိရင္ ရွိမယ္...
တစံုတရာ ကေတာ့
ေသေသခ်ာခ်ာ ရွိေနခဲ့တယ္...

တစံုတရာကို

ေက်းဇူးတင္ပါတယ္......

ဂ်ြန္မိုး(ေဆးတကၠသိုလ္)

မိခင္ ရင္ေသြး က်န္းမာေရး

ျမန္မာနိုင္ငံမွာ ကိုယ္၀န္ေဆာင္မိခင္နွင့္ ကေလးက်န္းမာေရးကို ယေန့မွာ အထူးအေလးထားျပီး ေဆာင္ရြက္လာပါတယ္။
ေယာက်ာၤးေဖာင္စီး မိန္းမမီးေန ဆိုတဲ့ စကားလိုဘဲ အမ်ိဳးသမီးေတြဟာ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ခ်ိန္နဲ့ ေမြးဖြားခ်ိန္ဟာ အလြန္အေရးၾကီးပါတယ္။

မိခင္ေသနွုန္းနဲ့ ကေလးေသနွုန္း ပေပ်ာက္ရမယ္ဆိုတဲ့ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ့ လုပ္ေဆာင္လာတဲ့ က်န္းမာေရး၀န္ၾကီးဌာနရဲ့ စီမံကြတ္ကဲမွုေအာက္မွာ ကို၀န္ေဆာင္မိခင္နဲ့ ကေလးေတြနဲ့ မကင္းတဲ့လူတိုင္း သိနားလည္ထားရမယ့္အခ်က္ေတြကို
ဒီေနရာကေန ေျပာျပေပးသြားပါမယ္။

ကိုယ္၀န္ေဆာင္ေမြးမိခင္နွင့္ ကေလး ငယ္ အသက္အႏၲရာယ္မွ ကင္းေ၀းျပီး က်န္းမာ သန္စြမ္းရန္ ေဆာင္ရြက္ရမည့္အခ်က္မ်ား မွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။


(၁) ကိုယ္၀န္ေဆာင္ခ်ိန္ေစာင့္ေရွာက္ပါ။

+ က်န္းမာေရး၀န္ထမ္းႏွင့္ျပ၍ ကိုယ္၀န္ေဆာင္ေစာင့္ေရွာက္မွု အနည္းဆံုး (၄) ၾကိမ္ ခံယူပါ။
+ ေမးခိုင္ကာကြယ္ေဆး ( ၂) ၾကိမ္ထိုးပါ။
+ သံဓါတ္ အားေဆးျပားကို မနက္တစ္လံုး ၊ ညတစ္လံုး သံုးလထက္မနည္း ေသာက္ပါ။
+ အဟာရျပည့္၀စြာ စားပါ။ အနားယူပါ။
+ မူးယစ္ေဆး၀ါး၊ အရက္၊ ေဆးလိပ္ႏွင့္ ပင္ပမ္းျခင္းကို ေရွာင္ၾကဥ္ပါ။
+ က်န္းမာေရး ၀န္ထမ္းမ်ား၏ ညြန္ၾကားခ်က္ကို လိုက္နာပါ။


( ၂) ကြ်မ္းက်င္သူႏွင့္ေမြးဖြားပါ။


+ တစ္ခါသံုး သားဖြားပစၥည္း အိပ္ကို အသံုးျပဳပါ။
+ ေမြးဖြားသည့္ ေနရာ ၊ ေမြးဖြားစဥ္ အသံုးျပဳမည့္ အသံုးအေဆာင္မ်ား သန့္ရွင္းေအာင္ ၾကိဳတင္ျပင္ဆင္ထားပါ။
+ ဆရာ၀န္ (သို့) သူနာျပဳဆရာမ (သို့) အမ်ိဳၚသမီး က်န္းမာေရး ဆရာမ (သို့) သားဖြားဆရာမ
စသည့္ က်ြမ္းက်င္သူမ်ားႏွင့္ ေမြးဖြားပါ။
+ ျဖစ္နိုင္ပါက ေဆးရံု ၊ ေဆးခန္းမ်ားတြင္ ေမြးဖြားပါ။


ကိုယ္၀န္ေဆာင္ မိခင္တြင္ ျဖစ္တတ္ေသာ အႏၱရာယ္ လကၡဏာမ်ား


# ေအာက္ပါ အေရးေပၚ အေျခအေနမ်ား ျဖစ္ေပၚလာပါက ေန့/ည မေစာင့္ဆိုင္းဘဲ ေဆးရံု၊ ေဆးခန္းသို့ ခ်က္ခ်င္း သြားျပပါ။


+ မိန္းမကိုယ္မွ ေသြဆင္းျခင္း၊
+ တက္ျခင္း၊ သတိလစ္ျခင္း၊
+ ေခါင္း ျပင္းထန္စြာ ကိုက္ျခင္း၊
+ ဖ်ားျပီး အိပ္ယာမွ မထနိုင္ေလာက္ေအာင္ အားနည္းျခင္း၊
+ ၀မ္းဗိုက္ အလြန္အမင္း နာက်င္ျခင္း၊
+ အသက္ရွုျမန္ျခင္း၊ အသက္ရွူခက္ခဲျခင္း။


#ေအာက္ပါ လကၡဏာမ်ားရွိပါကလည္း က်န္းမာေရးဌာန၊ ေဆးရံု /ေဆးခန္းမ်ားသို့ တတ္နိုင္သမ်ွ အျန္ဆံုး သြားျပပါ။


+ မ်က္နွာ၊ လက္နွင့္ ေျခမ်ား ေဖာေရာင္လ်ွင္ /ဆီးသြားနည္းလ်ွင္
+ ဖ်ားလ်ွင္
+ ဗိုက္နာလ်ွင္
+ ေနမေကာင္းျဖစ္လ်ွင္
+ ေရျမႊာေပါက္ျပီး ( ၆) နာရီ ၾကာသည္အထိ ဗိုက္မနာလ်ွင္


# ေမြးဖြားရန္ ဗိုက္နာျခင္း၏ လကၡဏာမ်ား

ေအာက္ပါ လကၡဏာမ်ားသည္ ေမြးဖြားရန္ ဗိုက္နာျခင္း၏ ေရွ့ေျပး လကၡဏာမ်ားျဖစ္သျဖင့္ ေဆးရံု၊ ေဆးခန္းသို့ သြားပါ(သို့မဟုတ္) သားဖြားဆရာမ ကို ေခၚပါ။

+ ေခါင္းခ်ြဲဆင္းလ်ွင္
+ (၂၀) မိနစ္တစ္ခါ ၊ (သို့မဟုတ္) (၂၀) မိနစ္ေအာက္ တစ္ခါ တိုင္း ဗိုက္နာလ်ွင္
+ ေရမႊာေပါက္လ်ွင္


#က်န္းမာေသာ မိခင္နွင့္ ကေလးမ်ား ျဖစ္ေစရန္အတြက္ က်န္းမာေရးနွင့္ နွင့္ညီညြတ္သည့္ ေအာက္ပါ အေလ့အက်င့္ေကာင္းမ်ားကို က်င့္ၾကံလိုက္နာေဆာင္ရြက္ပါ။


+ ကိုယ္၀န္ေဆာင္စဥ္ ၊ ေမြးဖြားစဥ္ႏွင့္ ေမြးဖြားျပီး အႏၱရာယ္ လကၡဏာမ်ားကို ကိုယ္၀န္ေဆာင္မိခင္ ၊ မိသားစု၊ ေဆြမ်ိဳးႏွင့္ ရပ္ကြက္လူၾကီးမ်ား ၾကိဳတင္ သိရွိထားျခင္းျဖင့္ လိုအပ္ေသာ အေရးေပၚကုသမွု အခ်ိန္မီ ရရွိနိုင္ရန္
စီစဥ္ထားပါ။
+ ရာသီေက်ာ္၍ ကိုယ္၀န္ရွိသည္ ဟု သံသယ ရွိလ်ွင္ သားဖြားဆရာမနွင့္ ကိုယ္၀န္အပ္ပါ။
+ က်န္းမာေရး ဌာနမွ ညြန္ၾကားထားေသာ ေဆး၀ါးမွ အပ အျခားေသာ ေဆးမ်ား မေသာက္ပါနွင့္။
+ ကိုယ္၀န္ကို မွန္ွမွန္ျပပါ။ သတ္မွတ္ထားသည့္အတိုင္း အနည္းဆံုး (၄) ၾကိမ္ျပပါ။
ေဆးလိပ္ ၊ အရက္ မေသာက္ပါနွင့္။ ေဆးလိပ္ေငြ့ ၊ မီးခိုးေငြ့ အစရွိသည့္ ညစ္ညမ္းေသာ ေလထု ၀န္းက်င္မွ ေရွာင္ရွားပါ။
+ေမးခိုင္ကာကြယ္ေဆး အခ်ိန္မွန္ ၊ အၾကိမ္ျပည့္ ထိုးပါ။
+ ေန့စဥ္ သင့္ေတာ္ေသာ ကိုယ္လက္လွုပ္ရွားမွု အသင့္အတင့္ လုပ္ပါ။ ေန့လည္ပိုင္းတြင္ ( ၂) နာရီခန့္
အနားယူပါ။ ညဘက္တြင္ အိပ္ေရး၀ေအာင္ အိပ္ပါ။ အိမ္မွုကိစၥမ်ားကို ေလ်ာ့ေပ့ါ ျပဳလုပ္ပါ။
+ ၾကမ္းတမ္းေသာ အလုပ္၊ အေလးအပင္မေသာ အလုပ္ မျပဳလုပ္ပါနွင့္။
+ တစ္ကိုယ္ေရ သန့္ရွင္းေရး ေဆာင္ရြက္ပါ။
+ မိခင္နွင့္ ကေလး ျခင္ေထာင္နွင့္ အိပ္ပါ။
+ သံဓါတ္ ေဖာလိတ္အားေဆး မွန္မွန္ေသာက္ပါ။
+ အဟာရမ်ွတစြာ စားသံုးရန္မွာ
+ ကိုယ္၀န္ေဆာင္စဥ္ ပိုစားပါ။
+ ဟင္းသီးဟင္းရြက္ ၊ အသား၊ ငါး၊ ပဲ ၊ နို့ မ်ားမ်ား စားေသာက္ပါ။
+ မိခင္နို့ခ်ိဳ တိုက္ေက်ြးျခင္း၏ အက်ိဳးေက်းဇူးမ်ာကို သိရွိနားလည္၍ စနစ္တက်ျပင္ဆင္ထားရွိပါ။
+ နို့တိုက္ျပီးလ်ွင္ ကေလးကို ဗိုက္နာျပီး မငိုေစရန္ ေလထုတ္ေပးပါ။
+ ကေလး အသက္ (၆) လအထိ မိခင္နို့ တစ္မ်ိဳၚတည္း တိုက္ေက်ြးပါ။ (၆)လေ က်ာ္ပါက ျဖည့္စြက္စာ ေက်ြးပါ။
+ သားဆက္ျခားနည္းလမ္းမ်ား စနစ္တက် သံုးစြဲျခင္းျဖင့္ မလိုလားအပ္ေသာ ကိုယ္၀န္ရွိျခင္းနွင့္ ကိုယ္၀န္ဖ်က္ခ်ျခင္း
မွ ေရွာင္ၾကဥ္ ၾကိဳတင္ကာကြယ္ပါ။


#ကိုယ္၀န္ေစာင့္ေရွာက္မွု ခံယူရန္ ေအာက္ပါအတိုင္း မျဖစ္မေန ျပသရပါမည္။

ပထမ အၾကိမ္ ပထမ ( ၄) လအတြင္း ေစာနိုင္သမ်ွ ေစာေစာ
ဒုတိယ အၾကိမ္ ကို္ယ္၀န္ (၆)လ မွ (၇) လ အတြင္း
တတိယ အၾကိမ္ ကိုယ္၀န္ (၈)လ တြင္
စတုတၳ အၾကိမ္ ကိုယ္၀န္ (၉)လ တြင္



# မိခင္( သို့) ကေလးသည္ ေအာက္ေဖာ္ျပပါ လကၡဏာမ်ားရွိပါက က်န္းမာေရးဌာနသို့ ေန့ျခင္း (သို့) ညခ်င္း(ခ်က္ျခင္း)သြားျပပါ။ မေစာင့္ဆိုင္းပါနွင့္။


မိခင္

+ ေရမႊာေပါက္ျပီး (၆)နာရီၾကာသည့္တိုင္ေအာင္
ဗိုက္မနာလ်ွင္
+ ဗို္က္နာျခင္းသည္ (၁၂)နာရီေက်ာ္ေအာင္
ဆက္တိုက္နာလ်ွင္
+ ေမြးျပီး ေသြးဆင္မ်ားလ်ွင္
( ၅) မိနစ္အတြင္း ေအာက္ခြ ပစၥည္း၊ အ၀တ္တြင္ + ေသြးထြက္လ်ွင္
ေသြးမ်ား ရႊဲနစ္ေနလ်ွင္)
+ ေသြး ဆင္းမ်ားလာလ်ွင္
+ ကေလးထြက္ျပီး (၁) နာရီၾကာသည္အထိ
အခ်င္းမက်လ်ွင္

ကေလး

+ အလြန္ေသးလ်ွင္
+ အသက္ရွူခက္လ်ွင္
+ တက္လ်ွင္
+ အဖ်ားရွိလ်ွင္
+ ေအးစက္ေနလ်ွင္
+ နို့မစို့နိုင္လ်ွင္





#ေမြးဖြားျပီး

မီးတြင္းခ်ိန္တြင္ ေအာက္ပါလကၡဏာ တစ္ခုခု ရွိပါက က်န္းမာေရးဌာနသို့ ခ်က္ခ်င္း ( ေန့/ည ) မေစာင့္ဆိုင္းဘဲ သြားေရာက္ျပသရန္


+ သားျမတ္ ( သို့) နို့သီးေခါင္း ေရာင္ျခင္း ၊နီျခင္းနွင့္ ၊ ထိလ်ွင္နားျခင္း
+ ဆီးသြားရန္ခက္ခဲျခင္း၊ ဆီးထြက္က်ျခင္း
+ မိန္းမကိုယ္ေနာက္ပိုင္း ပို၍နာက်င္လာျခင္းနွင့္ ပိုး၀င္ျခင္း၊
+ မိန္းမကိုယ္မွ အနံ့ရွိေသာ အရည္မ်ားဆင္းျခင္း။


#ေမြးကင္းစကေလးတြင္ ေအာက္ပါလကၡဏာ ရွွိပါက က်န္းမာေရးဌာနသို့ ျပသပါ။


+ အသက္ရွူျမန္ျခင္း ၊ ေနွးျခင္း၊ လည္ေခ်ာင္း တစ္ဆို့သံ ၾကားျခင္း။
+ ျပင္းထန္ေသာ ရင္ဘတ္ခ်ိဳင့္၀င္ျခင္း၊
+ မ်က္စိေရာင္၍ ျပည္ထြက္ျခင္း၊
+ အသား၀ါျခင္း
( ပထမတရက္တြင္ မ်က္နွာ ၊တရက္ေက်ာ္လ်ွင္ ေျခဖု၀ါး၊လက္ဖ၀ါး)
+ ခ်က္ငုတ္တို ( သို့) ျဖတ္ထားသည့္ေနရာမွ ေသြးထြက္ျခင္း။
+ ခ်က္မွ ျပည္ထြက္ျခင္း / ခ်က္ ပတ္လည္ အေရျပားနီရဲျခင္း။
+ ဖ်ားျခင္း။
+ ေႏြးေအာင္ျပဳလုပ္ေပးေသာ္လည္း ျပန္ေနြးမလာဘဲ ေအးေနျခင္း၊
+ အေရျပားျပည္ဖု ( ၁၀)ခုထက္ ပိုမ်ားျခင္း (သို့)
ျပည္ဖုၾကီးမ်ားရွိျခင္း (သို့)
အေရျပားေရာင္ျခင္း ၊ နီျခင္း၊ မာျခင္း။
+ ျဖဴေဖ်ာ့ျခင္း။



#မိမိေနအိမ္တြင္ ေမြးဖြားသူမ်ား အတြက္ ေမြးဖြားရာတြင္ လိုအပ္မည့္ သန့္စင္ျခင္း ( ၆)မ်ိဳး

၁။ သန့္စင္ေသာ မ်က္နွာျပင္

( ကို္ယ္၀န္ေဆာင္ မိခင္ ေမြးဖြားမည့္ေနရာ ဥပမာ ခုတင္ ၊ ၾကမ္းျပင္ စသည္)

၂။ ေမြးဖြားေပးမည့္သူ၏ သန့္စင္ေသာလက္မ်ား

၃။ ခ်က္ၾကိဳးျဖတ္ရန္အတြက္ သန့္စင္ေသာ ဘလိတ္ဓါး၊ ကတ္ေၾကး၊( ပိုးသတ္ျပီးသား)

၄။ သန့္စင္ေသာ ၊ ပိုးမႊားကင္းစင္ျပီး ၊ ခ်က္ၾကိဳးခ်ည္သည့္ၾကိဳး။ ( ပိုးသတ္ျပီးသား)

၅။ ကေလးငယ္အား ထုတ္ပိုးရန္ သန့္စင္ေသာ အနွီးပိတ္။

၆။ မိခင္အတြက္ သန့္စင္ေသာ အ၀တ္အစားမ်ား။

အာေရာဂ်ံ ပရမံ လာဘံ
မင္းမေဟာ္.

ခရုသည္ ေရတြင္းေပၚသို့ေရာက္ရန္ မည္မွ်ၾကာမည္နည္း။

ခရုတစ္ေကာင္သည္ အေတာင္ ၃၀ နက္ေသာ ေရတြင္းထဲ သို့ က်သြား၏။ ခရုသည္ ေရတြင္းေပၚသို့ေရာက္လိုေဇာျဖင့္
ၾကိဳးစားတတ္ရာ တေန့လံုးေပါက္တတ္ပါမွ နွစ္ေတာင္တတ္လို့ရ၏။ ညသို့ကူးလ်ွင္ ပင္ပမ္းလြန္းသျဖင့္ ခရုသည္ ေအာက္သို့ တစ္ေတာင္ ျပန္ေလ်ာက်၏။ ဤ နည္းအတိုင္း မွန္မွန္ က်ိဳးစားတတ္သြားလ်ွင္ ခရုသည္ ေရတြင္းေပၚသို့ေရာက္ရန္ အခ်ိန္မည္မွ်ၾကာမည္နည္း။

တဖန္ ပဋိသေႏၶ ေနမွုူကို သိနိုင္ပါသေလာ

'' ဘေႏၵ နာဂေသန ၊ ပဋိသေႏၶ ေနရမည္မဟုတ္ေသာသူသည္ မိမိ၏ ပဋိသေႏၶေနရေတာ့မည္
မဟုတ္ေၾကာင္း သိပါသေလာ ''

'' သိပါ၏ မဟာရာဇ ''

'' ဘယ္သို့သိပါသနည္း ဘေႏၵ ''

'' မဟာရာဇ ပဋိသေႏၶ ေနျခင္းအေၾကာင္း အေထာက္အပံ့ ၊ မရွိေသာ ေၾကာင့္
မိမိပဋိသေႏၶ ေနရေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း သိပါ၏ ''

'' ဥပမာျပေတာ္မူပါ ဘေႏၵ ''

'' မဟာရာဇ လယ္သမားသည္ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳး၍ သူ၏စပါးက်ီကိုျပည့္ေစ၏၊ ၊ သူသည္
အခါတစ္ပါးတြင္ ထြန္ယက္စိုက္ပ်ိဳးျခင္း
မျပဳေတာ့ေခ် ၊ စပါးက်ီတြင္ရွိေသာ စပါးတို့ကို စား၍ျဖစ္ေစ ၊ ေပးကမ္း၍ ျဖစ္ေစ
ျပဳလုပ္၏ ၊ မဟာရာဇ ထိုသူသည္ မိမိ၏ စပါးက်ီတြင္
စပါးျပည့္ေနေတာ့မည္မဟုတ္္ေၾကာင္းကို သိပါမည္ေလာ ''

'' သိနိုင္ပါ၏ ဘေႏၵ ''

'' အသို့သိနိုင္မည္နည္း မဟာရာဇ ''

'' ဘေႏၵ စပါးက်ီျပည့္ျခင္းအေၾကာင္း အေထာက္အပံ့ မရွိေသာေၾကာင့္ ျဖစ္ပါ၏ ''

'' မဟာရာဇ ထို့အတူ ပဋိသေႏၶေနျခင္းအေၾကာင္း အေထာက္အပံ့မရွိေသာေၾကာင့္
ထိုသူသည္ မိမိပဋိသေႏၶေနရေတာ့မည္ မဟုတ္
ေၾကာင္း သိ၏ ''

မင္းမေဟာ္

ပဋိသေႏၶ ေန - မေန (မိလိႏၵပဥွာ )

'' ဘေႏၱ နာဂေသန ေသလြန္ျပီးေနာက္ တဖန္ ပဋိသေႏၶ မေနသူ ရွိပါသေလာ ''

'' အခ်ိဳ့သည္ ေန၍ အခ်ိဳ့သည္ မေန ''

'' အဘယ္သူေန၍ အဘယ္သူ မေနသနည္း ''

'' မဟာရာဇ ကိေလသာ ရွိသူသည္ တဖန္ ပဋိသေႏၶ ေန၏၊ ၊ မရွိသူသည္ မေန ''

'' ဘေႏၱ သင္သည္ ပဋိသေႏၶ ေနဦးမည္ေလာ ''

'' အကယ္၍ ဥပါဒါန္ ရွိေသးလ်ွင္ တဖန္ မဋိသေႏၶ ေနရဦးမည္ ၊ မရွိလ်ွင္ ေနရမည္ မဟုတ္ေခ် ''


**** အသင့္အတင့္ နွလံုးသြင္းမွု ****
'''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

'' ဘေႏၶ နာဂေသန ၊ ပဋိသေႏၶမေနသူသည္ အသင့္အတင့္နွလံုးသြင္းမွု ( ေယာနိေသာမန သိကာရ ) ေၾကာင့္ ပဋိသေႏၶ မေနရျခင္းေလာ ''

'' မဟာရာဇ ၊ ေယာနိေသာ မနသိကာရ ေၾကာင့္လည္းေကာင္း ၊ ပညာဥာဏ္ေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ အျခားသဒၶါ စေသာ ကုသိုလ္
ေၾကာင့္လည္းေကာင္း ပဋိသေႏၶမေနရေခ် ''

'' ဘေႏၱ ေယာနိေသာ မနသိကာရ သည္ ပင္ ပညာမဟုတ္ပါေလာ ''

'' မဟုတ္ပါ မဟာရာဇ တျခားစီျဖစ္၏ ။ က်ြဲ ၊ ႏြားစေသာ သတၱ၀ါတို့အား မနသိကာရ ရွိေသာ္လည္း ပညာမရွိေခ် ''


**** မနသိကာရ လကၡဏာ ****
''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''

ူ'' ဘေႏၱ နာဂေသန ၊ မနသိကာရ သည္ အဘယ္လကၡဏာ ရွိပါသနည္း ၊ ပညာသည္ အဘယ္လကၡဏာရွိ ပါသနည္း''

'' မဟာရာဇ မနသိကာရသည္ ရံုးစုျခင္း လကၡဏာရွိ၏ ၊ ပညာသည္ ပိုင္းျဖတ္ျခင္းလကၡဏာရွိ၏ ''

'' ဘေႏၵ မနသိကာရ သည္ အဘယ္သို့ ရံုးစုျပီး ပညာသည္ အဘယ္သို့ ပိုင္းျဖတ္ပါသနည္း၊ ဥပမာျပေတာ္မူပါ ''

'' မဟာရာဇ ၊ စပါးရိပ္သူသည္ လက္၀ဲလက္ျဖင့္ စပါးကိုဆုပ္ကိုင္ ၍ လက္ယာလက္ျဖင့္ တံစဥ္ကိုကိုင္ျပီး ရိတ္ျဖတ္သကဲ့သို့
ေယာဂီပုဂၢိဳလ္သည္ မနသိကာရျဖင့္ စိတ္ကို ဖမ္းယူဆုပ္ကိုင္၍ ပညာျဖင့္ ကိေလသာကို ပိုင္းျဖတ္၏ ၊ မဟာရာဇ ၊`ဤ အတူ
မနသိကာရသည္ စုရံုးျခင္း လကၡဏာ ရွိ၏ ၊ ပညာသည္ ပိုင္းျဖတ္ျခင္း လကၡဏာရွိ၏ ''



ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္

မင္းမေဟာ္

ဘ၀သစ္တြင္ ပဋိသေႏၶေနေသာသူသည္ ေရွးဘ၀က သူပင္ေလာ (သို့)အျခားသူေလာ ''

'' ဘေႏၵ နာဂေသန ၊ ဘ၀သစ္တြင္ ပဋိသေႏၶေနေသာသူသည္ ေရွးဘ၀က သူပင္ေလာ ၊ သို့မဟုတ္ အျခားသူေလာ''

'' မဟာရာဇ ၊ ေရွးဘ၀က သူလည္းမဟုတ္ ၊ အျခားသူလည္းမဟုတ္ ''

'' ဥပမာ ျပပါဦး ဘေႏၵ ''

'' မဟာရာဇ ၊ သင္သည္ ပက္လက္အိပ္ေသာ ကေလးသူငယ္ျဖစ္ခဲ့၏ ၊ ယခုအခါ ၾကီးလာေသာ သင္သည္ ထိုခေလးသူငယ္ပင္ေလာ ''

'' ဘေႏၵ မဟုတ္ပါ ၊ ယခုအခါ ၾကီးလာေသာ ငါက တျခားျဖစ္ပါ၏။ ''

'' မဟာရာဇ သို့ျဖစ္ပါလ်ွင္ အမိ အဖ ဟူ၍လည္းေကာင္း ျဖစ္နိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္ ၊ ဆရာသမား ၊ သီလရွိသူ ၊ အတတ္အညာတတ္သူဟူ၍လည္း ျဖစ္နိုင္ေတာ့မည္မဟုတ္ ၊ မဟာရာဇ အသို့နည္း ၊ ဘ၀အစ ကလလ ရည္ၾကည္
တည္စဥ္က အမိတစ္ေယာက္ ၊ အျမဳပ္ျဖစ္စဥ္က အမိတစ္ေယာက္ ၊ သားတစ္ အတံုးအခဲျဖစ္စဥ္က အမိတစ္ေယာက္ ၊ သုငယ္ျဖစ္စဥ္က အမိတစ္ေယာက္ ၊ ၾကီးေသာအခါ အမိတစ္ေယာက္ျဖစ္ျပီး အတတ္ပညာသင္ၾကားသူက တစ္ေယာက္ ၊အတတ္ပညာတတ္သူက တစ္ေယာက္ျဖစ္မည္ေလာ၊ အျခားတစ္ေယာက္က မေကာင္းမွုျပဳ၍ အျခားတစ္ေယာက္က အျပစ္ဒဏ္ခံရမည္ေလာ ''

'' ဘေႏၵ ၊ ထိုသို့မျဖစ္နိုင္ပါ၊ အကယ္၍ အရွင့္အား တစ္စံုတစ္ေယာက္က ဤေမးခြန္းကို ေမးခဲ့ပါလ်ွင္ အရွင္ဘယ္သိုေျဖမည္နည္း ''

'' မဟာရာဇ ငါသည္ ပက္လက္အိပ္ ေသာ ကေလးသူငယ္ျဖစ္ခဲ့ျပီး ၊ ငါသည္ပင္ ယခုအခါ ၾကီးရင့္၏ ၊ ဤကိုယ္ကိုသာအမွီျပဳျပီး ၊ ထိုအလံုးစံုေသာ သူငယ္အရြယ္ စသည္တို့သည္ တေပါင္းတစည္းတည္းျဖစ္ကုန္၏ ''

'' ဥပမာျပပါဦး ဘေႏၵ ''

'' မဟာရာဇ တစံုတေယာက္သည္ ညဥ့္ဦးက မီးထြန္းထား၏ ၊ ထိုမီးသည္ တညလံုးပင္ ထြန္းလင္းေတာက္ပေနရာ ညဥ့္ဦးယံက မီးသည္ တျခားေလာ ၊ သန္ေကာင္ယံက မီးသည္ တျခားေလာ ၊ မိုးေသာက္ယံမီးသည္ တျခားေလာ ''

'' မဟုတ္ပါ ဘေႏၵ ၊ ထိုညဥ့္ဦးယံမီးကိုသာ အမီွျပဳ၍ တညလံုးထြန္းလင္းေနပါ၏ ''

'' မဟာရာဇ ထိုအတူပင္ တရားအစဥ္အဆက္သည္ ေရွ့ေနာက္ ဆက္စက္၏ ၊ အျခားတရားတပါး ျဖစ္ေပၚလာ၏ ၊ အျခားတရားတစ္ပါး ခ်ဳပ္ျငိမ္း၏ ၊ မေရွးမေနွာင္းတစ္ျပိဳင္နက္ကဲ့သို့ ေရွ့ေနာက္ဆက္စပ္၏ ၊ ထိုသို့ တစ္ျပိဳင္နက္ ကဲ့သို့ျဖစ္၍ ခ်ဳပ္ပ်က္ဆက္စပ္ျခင္းေၾကာင့္ ထိုေရွးသူလည္းမဟုတ္ ၊ အျခားသူလည္းမဟုတ္ ၊ ေရွး၀ိညာဏ္တြင္ ေနာက္၀ိညာဥ္ ေပါင္းဆံုျခင္းျဖစ္၏ ''

'' ဥပမာ ျပပါဦး ဘေႏၵ ''

'' ညွစ္ေသာနိ့သည္ ၾကာလ်ွင္ နိ့ဓမ္းျဖစ္၏ ၊ နို့ဓမ္းမွ ဆီဦး ၊ ဆီဦးမွ ၊ ေထာပတ္ျဖစ္၏ ၊ ယင္းနို့ပင္လ်ွင္ နိ့ဓမ္း၊ ထင္းနို့ဓမ္းပင္ဆီဦး ၊ယင္းဆီဦးပင္ ေထာပတ္ဟုေျပာလ်ွင္ မွန္မည္ေလာ ''

'' မမွန္နို္င္ပါ ဘေႏၵ ၊ ထိုနို့ကိုအမွီျပဳ၍သာ နို့ဓမ္း စသည္ ျဖစ္ရပါ၏ ''

'' မစာရာဇ ထို့အတူသာ ဆိုခဲ့သည့္အတိုင္း တရားအစဥ္အဆက္ ေရွ့ေနာက္ ဆက္စက္ေနျခင္း ျဖစ္ေလသည္ ''

''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''''
ေက်းဇူးတင္စြာျဖင့္
မင္းမေဟာ္

ပိဋက ေပမူနိဒါန္း

ပိဋက ေပမူနိဒါန္း

(၁) သာသနာနွစ္ ၂၃၆ -ခုတြင္ ရဟႏၱာအရွင္မဟိႏၵမေထရ္သည္ အဌကဌာနွင့္ အတူတကြေသာ ပိဋက သံုးပံုကို သီဟိုဠ္ဘာသာသို့ျပန္ဆို၍ ေပထက္အကၡရာတင္ျခင္း ၊

(၂) သာသနာနွစ္ ၄၅၀-ခုတြင္ အရွင္မဟာဓမၼရကၡိတ မေထရ္ ဦးေဆာင္ေသာ ရဟႏၱာအရွင္ျမတ္ ၅၀၀ တို့ သည္ သီဟိုဠ္က်ြန္း မလယဇနပုဒ္အနီးရွိ အာေလာက လွိဳဏ္၌ ေပါတၳကာရုဠ်သံဂါယနာ (ေပထက္သံဂါယနာ) တင္ေတာ္မူျခင္း၊

(၃) သာသနာနွစ္ ၉၅၆-ခုတြင္ အရွင္မဟာ ဗုဒၶေဃာသ မေထရ္ျမတ္သည္ သီဟိုဠ္ဘာသာ ပိဋကေတာ္တို့ကို မာဂဓဘာသာသို့ ျပန္ဆိုျခင္းနွင့္ သဂၤဟအဌကဌာ (အဌကဌာအက်ဥ္း) တို့ကို စနစ္တက် တည္းျဖတ္သန့္စင္၍
ေပထက္တင္ျခင္း၊

(၄) သာသနာနွစ္ ၉၅၆-ခု ေနာက္ပိုင္းတြင္ အရွင္မဟာ ဗုဒၶေဃာသ မေထရ္ ဘာသာျပန္ဆိုျပီးေသာ မာဂဓဘာသာ ပိဋက ေတာ္ (ေပမူ) မ်ား ျမန္မာနိုင္ငံ ၊ သု၀ဏၰဘူမိ ( ရာမညတိုင္း၊ သထံု) သို့ေရာက္ရွိ လာျခင္း၊

(၅) သု၀ဏၰဘူမိ (မြန္၊ ရာမညတိုင္း၊ သထံုျမိဳ့ ) သို့ေရာက္ ရွိလာေသာ ပိဋကေတာ္ (ေပမူ) တို့ကို သထံု ( မြန္) ရဟန္း သံဃာေတာ္မ်ား ဆင့္ပြားကူးယူ သင္ၾကားပို့ခ်ျခင္း၊

(၆) သု၀ဏၰဘူမိ၊ တြင္ သာသနာေတာ္ ေနလိုလလို ထြန္းပျပီး သကာလ နွစ္ေပါင္း ၆၀၀ ေက်ာ္အၾကာ
သာသနာနွစ္ ( ၁၆၀၁ )၊ ခရစ္နွစ္ (၁၀၅၇) ၊ျမန္မာနွစ္ ( ၄၁၉ ) တြင္ အေနာ္ရထားမင္းသည္ သထံုမွ ပိဋကေတာ္ အစံု (ေပမူ) တို့ကို ပုဂံသို့ပင့္ေဆာင္ ျခင္း၊

(၇) ထိုနွစ္၌ပင္ ရွင္အရဟံ မေထရ္သည္ သီဟိုဠ္မွ ပိ`ဋက ေတာ္( ေပမူ) တို့ကို ပင့္ေဆာင္ ေစ၍ ရဟႏၱာတစ္ေထာင္တို့ပါ၀င္ျပီး သီဟိုဠ္ပိဋက (ေပမူ) တို့ကို ၊ သထံုပိဋက (ေပမူ)တို့ႏွင့္ စနစ္တက် ညွိနွိဳင္း အတည္ျပဳေပးေတာ္မူျခင္း၊

(၈) ထို သီဟိုဠ္သထံု ပိဌက ေတာ္ ( ေပမူ) တို့ကို စနစ္တက် ညွိနွိုင္းျပီးေသာအခါ ပုဂံပိဋက တိုက္ၾကီးကို တည္ေဆာက္ေစ၍ ပိဋက ေတာ္ ( ေပမူ) တို့ကို စနစ္တက် ထိန္းသိန္းေစျခင္း ၊ သင္ယူေစျခင္း၊ပို့ခ်ေစျခင္း ၊ကူးယူေစျခင္း၊ ျပန့္ပြားေစျခင္း၊ ပုဂံဂႏၱ၀င္ က်မ္းမ်ားကို ေရးသားျပဳစု ၾကျခင္း၊

(၉) ပုဂံေခတ္မွ အတည္ျပဳခဲ့ေသာ ပိဋက ေတာ္(ေပမူ) တို့ကို ဦးထိပ္ထား၍ စစ္ကိုင္း၊ ပင္းယ၊ အင္း၀၊ ေတာင္ငူ၊ ဟံသာ၀တီ၊ ကုန္းေဘာင္၊ ရတနာပံု ေခတ္အဆက္ဆက္တို့တိုင္ ေအာင္ ပိဋကစာေပ (ေပမူ)တို့ကို လက္ဆင့္ကမ္းပခံုးေျပာင္း၍ ဆင့္ပြားတိုးတတ္ေစျခင္း။

ဟူေသာ ပိဋက စာေပ ပညာရွင္ၾကီးတို့၏ စာပုေလြ၊ ရင္မွာပိုက္ ၍ ေမာဟိုက္ပင္ပန္းၾကီးစြာ ျဖတ္ေက်ာ္ခဲ့ရေသာ ပိဋကေပမူ ခရီးရွည္ၾကီးကို အနီးကပ္ဖူးျမင္ခြင့္ရ ၾကပါလိမ့္မည္၊ ဤသို့လ်ွင္ ပိဋက ေပမူနိဒါန္း၊ ပိဋက ေပမူမ်ားအေၾကာင္း အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ျဖစ္ပါသည္။

မင္းမေဟာ္ ေရးသား ပူေဇာ္ပါသည္။
က်မ္းကိုး
ေတာင္တြင္းဆရာေတာ္ ခင္ၾကီးေဖ်ာ္ေရးေသာ ကလ်ာဏီ ေက်ာက္စာ ၊ ျမန္မာျပန္ စာအုပ္၊ စာမ်က္ႏွာ ( ၁၄၄၊၁၄၅)
မွ ထုတ္နုတ္တင္ျပပါသည္။

ပိဋက နိဒါန္း

ပိဋက နိဒါန္း ( သို့) ပိဋက သံုးပံု ျဖစ္ေပၚလာပံုအေၾကာင္း

သေဗၺညဳတ ဥာဏ္ေတာ္ၾကီးျဖင့္ ေလးဆယ့္ငါး၀ါတို့ကာလပတ္လံုး ေဟာၾကားပညတ္ေတာ္မူခဲ့သည့္ ''သုတ္၊ အဘိဓမၼာ၊ ၀ိနည္း'' တရားတို့ကို

''အရွင္သာရိပုတၱရာ ၊ အရွင္ေမာဂၢလႅာန္၊ အရွင္မဟာကႆပ ၊ အရွင္ဥပါလိ ၊ အရွင္အနဳရုဒါၶ ၊ အရွင္ အာနႏၵာ'' စေသာ ထိပ္ေခါင္တင္ မေထရ္ေက်ာ္ၾကီး တို့သည္

ျမတ္စြာဘုရားထံေတာ္မွ ၾကားနာျခင္း၊ သင္ယူျခင္းတို့ျဖင့္၄င္း ၊ မရွင္းလင္းသည့္ အခ်က္အလက္တို့ကို ေမးျမန္းျခင္း ၊ေဆြးေႏြးျခင္းတို့ျဖင့္၄င္း ကိုယ္တိုင္ကိုယ္က် စနစ္တက် သင္ယူမွတ္သား ေဆာင္ယူခဲ့ၾကပါသည္ ၊ ''အာစရိယ ပရမၸရသိႆာႏုသိႆ '' ဟုဆိုအပ္ေသာ ဆရာစဥ္ဆက္ ၊ တျပည့္စဥ္ဆက္ တို့ကိုလည္း ( ျမတ္စြာဘုရား သက္ေတာ္ထင္ရွား ရွိစဥ္က ပင္လ်ွင္ ) မပ်က္မကြက္ အစဥ္အဆက္ ဆင့္ပြားပို့ခ် သင္ယူေတာ္မူေစခဲ့ပါသည္၊ ထိုပို့ခ် သင္ယူသမ်ွ အားလံုးတို့ကိုလည္း ျမတ္စြာဘုရားထံေလ်ာက္ထား၍ အတည္ျပဳခ်က္ရယူေတာ္ မူခဲ့ၾကပါသည္၊

ထို့ေၾကာင့္ ပဌမ သံဃာယနာတြင္'' အရွင္မဟာကႆပ မေထရ္ ''၏ စိစစ္ေမးျမန္းခ်က္တို့ကို ''အရွင္ဥပါလိ'' နွင့္ ''အရွင္အာနႏၵာ မေထရ္ ''တို့က

'' ဘဂ၀ေတာ ၊ ျမတ္စြာဘုရား၏ ။ သမၼဳခါ ၊ မ်က္ေမွာက္ေတာ္မွ ။

ဧ၀ံ ၊ ဤသို့ ။

သုတံ ၊ ၾကားနာလိုက္ရပါ၏ ။

ဥပလကၡိတံ ၊ မွတ္သားလိုက္ရပါ၏ ။

ဥပဓာရိတံ ၊ ေဆာင္ထားလိုက္ရပါ၏ ။ '' ဟူ၍ ရဲ၀ံ့ ျပတ္သားစြာ ေလ်ာက္ထား ေျဖၾကားနိုင္ခဲ့ ၾကျခင္း ျဖစ္ပါသည္။

'' သုတ္ ၊ အဘိဓမၼာ ၊ ၀ိနည္းတရားေတာ္''တို့ကို ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကား ပညတ္ေတာ္မူရာတြင္ အဘိဓမၼာတရားေတာ္ကိုသာ ေဒသနကၠမ (ေဟာစဥ္) အျဖစ္ ဓမၼသဂၤဏီ၊ ၀ိဘင္း၊ ဓာတုကဌာ ၊ ပုဂၢလပညတ္၊ ယမိုက္ ၊ ပဌာန္းဟူ၍
အစဥ္အတိုင္းေဟာေတာ္မူခဲ့ေသာ္လည္း ''သုတ္တရားႏွင့္ ၀ိနည္းတရားေတာ္'' တို့ကိုမူ '' ပုဂၢိဳလ္ ၏ အဇၥ်သယ နွင့္ ျဖစ္ေပၚလာေသာ လြန္ၾကဴးမွု အားေလ်ာ္စြာသာ အေျခအေနေပၚမူတည္၍'' ေဟာၾကားပညတ္ေတာ္ မူခဲ့ပါသည္၊ ဆိုလိုသည္မွာ သုတ္တရားနွင့္ ၀ိနည္းတရားတို့ကို ယခုက်မ္းစာအုပ္မ်ားတြင္ ျမင္ေတြ့သင္ၾကားေနရေသာအစဥ္အတိုင္း ပညတ္ေတာ္မူခဲ့သည္မဟုတ္ဘဲ ေဒသနာေတာ္တို့ကို တရားနာပုဂၢိဳလ္ ၏ အလိုဆႏၵ စရိုက္နွင့္ ကိုက္ညီေအာင္ ၊ ၀ိနည္း ပညတ္ခ်က္တို့ျဖစ္ေပၚလာေသာ က်ဴးလြန္မွုနွင့္ သင့္ေလ်ာ္ေအာင္သာ အေျခအေနေပၚမူတည္၍ ေဟာၾကားပညတ္ခဲ့သည္ ဟု ဆိုလိုပါသည္။

ျမတ္စြာ ဘုရား ပရိနိဗၺာန္ စံလြန္ေတာ္မူျပီးေနာက္ သံုးလေစ့ေျမာက္ေသာ ''မဟာသကၠရာဇ္ ၁၄၈ ခု၊ ၀ါေခါင္လျပည့္ ေက်ာ္ ၁ ရက္ေန့''တြင္ အရွင္မဟာ ကႆပမေထရ္ျမတ္ၾကီး အမွုးအမွူးရွိေသာ ပဋိသမၻိဒါပတၱဆဠာဘိညရဟႏၱာ အရွင္ျမတ္ၾကီး ငါးရာ တို့ ( ပဌမ) သံဂါယနာတင္ေတာ္မူၾကရာတြင္

ေရွးဦးစြာ'' ၀ိနည္းတရားေတာ္ ''ကို အစီအစဥ္က်နေအာင္ စီစဥ္၍ သံဂါယနာတင္ အတည္ျပဳေတာ္မူၾကပါသည္။
ထို့ေနာက္ ''သုတၱန္ တရားေတာ္'' ကို အစီအစဥ္က်နေအာင္ စီစဥ္၍ သံဂါယနာတင္ အတည္ျပဳေတာ္မူၾကပါသည္။
ထို့ေနာက္'' အဘိဓမၼာ တရားေတာ္'' ကို အစီအစဥ္က်နေအာင္ စီစဥ္၍ သံဂါယနာတင္ အတည္ျပဳေတာ္မူၾကပါသည္။

ထို ၀ိနည္း တရားေတာ္ အစုကို '' ၀ိနယ ပိဋက '' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
အဘိဓမၼာ တရားေတာ္ အစုကို '' အဘိဓမၼာ ပိဋက '' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
သုတၱန္ တရားေတာ္ အစုကို '' သုတၱႏၱ ပိဋက'' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊ အသီးသီး တသန့္စီ ခြဲျခား ေ၀ဘန္၍
စုေပါင္း သံဂါယနာတင္ အတည္ျပဳေတာ္မူၾကပါသည္။

ထို ''ပဌမ သံဂါယနာ '' မွ စ၍ '' ၀ိနယ ပိဋက ''၊ '' သုတၱႏၱ ပိဋက'' ၊ ''အဘိဓမၼာ ပိဋက '' ဟူ၍ လည္းေကာင္း၊
ထို ပိဋက သံုးမ်ိဳးကိုပင္ေပါင္းစု၍ '' တိပိဋက ( ပိဋက သံုးပံု) ''ဟူ၍လည္းေကာင္း သတ္မွတ္ေခၚတြင္ ထင္ရွားခဲ့ပါသည္။

အခ်ဳပ္ ဆိုရေသာ္'' ၀ိနညး္၊ သုတ္၊ အဘိဓမၼာ ''ဟု ဆိုအပ္ေသာ '' ဓမၼခႏၶာ'' ( တရားေတာ္ အစုအေပါင္း) တို့ကို အရွင္ျမတ္ၾကီးတို့ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ျမတ္စြာ ဘုရားထံေတာ္မွ နာယူသင္ၾကား မွတ္သားေဆာင္ယူ၍ အစဥ္အဆက္ သင္ၾကားပို့ခ် ေဆာင္ယူေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။

ျမတ္စြာဘုရား လြန္ေတာ္မူေသာ အခါ ကိုယ္စားေတာ္ထားရစ္ခဲ့ေသာ ဓမၼခႏၶာတို့ကို'' ပဌမ သဂါယနာ''တင္၍ အတည္ျပဳေတာ္မူၾကျပီး သင္ၾကားမွတ္သားေဆာင္ယူရာ၌ အစီအစဥ္က်န၍ လြယ္ကူေစရန္'' ၀ိနယပိဋက ၊ သုတၱႏၱပိဋက၊ အဘိဓမၼာပိဋက'' ဟူ၍ သံုးမ်ိဳး ၊ သံုးပိုင္း ၊ သံုးပံု ခြဲေ၀ကာ သတ္မွတ္အတည္ျပဳေတာ္မူခဲ့ၾကပါသည္။

ဤသည္လ်ွင္ ပိဋက နိဒါန္း ( ပိဋကသံုးပံု ျဖစ္ေပၚလာပံု အေၾကာင္း) အက်ဥ္းခ်ဳပ္ ျဖစ္ပါသည္။

မင္းမေဟာ္ ေရးသား ပူေဇာ္ပါသည္။
က်မ္းကိုး
ပိဋက ဗ်ဴဟာ အဖဲ့ြ မွ ဓမၼဒါနျပဳေသာ ၁၉၇၇ ခုနွစ္ ၊ ေအာက္တိုဘာလ ထုတ္
ကလ်ာဏီေက်ာက္စာ ျမန္မာျပန္ စာအုပ္ စာမ်က္နွာ ၁၂၄-၁၂၅-၁၂၆-၁၂၇ မွ ကူးယူ ေဖာ္ျပပါသည္။